3.19.2007
the sky everywhere has the same color
here is my vote to these cities!
Architecture
1.Berlin
2.Paris
3.Barcelona
4.Rome
Urban Fabric
1.Barcelona
2.Paris
3.Vienna
4.Amsterdam
Beautiful Sites to visit
1.Paris
2.Rome
3.Berlin
4.Barcelona
Best place to have fun
1.Amsterdam
2.Barcelona
3.Paris
4. Berlin
The most Hostable People
1.Barcelona
2.Amsterdam
3.Vienna
4.Berlin
my Favorite
BARCELONA!
3.14.2007
In Marseille
Its very hard to get outta Love once you have fallen in!!!
Its sad to live with the dream which 99% will never come through.
Its painful when the one you love lives on the far other side of the world.
But whatever it is... it is true love
3.08.2007
In Berlin
i met people and talked with them from these countries so far:
USA
Austria
Switzerland
Holland
Germany
Lebenon
Spain
Venezuela
Argentina
Chile
Brazil
Dominican Republic
Maurituius Island (jazire mooris!)
France
UK
Australia
Japan
Vietname
Trukey
Moroco (marakesh)
china
Israel
umm.. and Amsterdam is HEAVEN! cheapest WEED (hashish, marijuana, ...), cheapest Wine, cheapest sex! and it is all liegal!!!
RED LIGHT DISTRICT BABY.
Im going to Vienna tomorrow.
3.01.2007
2.26.2007
2.14.2007
بفرما چایی... اینو پیرمرده گفت
1.24.2007
GOETHE'S FAUST
1.12.2007
Houston! do u copy? we gotta a problem here!
1.07.2007
a poem
Her
I am drawing her
Like a feeling
In the shape of a dream
Standing beside
Sharing with her, smiles
Drawing her
Like a white cloud
In the shape of a heart
Experiencing happiness
Exploring joy, in her eyes
Sina Mesdaghi
Jan8 07
12.28.2006
تهران فردا

کوچه هایی را می بینم که هرگز اززیرسایه سنگین ساختمانهای بلند مرتبه سر بلند نخواهند کرد و کودکانی را که از پشت میله های سرد مدرسه به خیابانی می نگرند که هیچگاه لذت دویدن در آن را احساس نخواهند کرد.هرگز از درختی بالا نخواهند رفت، بر روی چمن نخواهند دوید، آسمان آبی را نخواهند دید و محکوم به زیستن در قوطی های آپارتمانی هستند
12.24.2006
یلدا بازی
يه game ای رو شروع کردن برادران و خواهران وبلاگ نويس http://www.globalpersian.com/archive/dynamic/044215.html ما هم ادامش ميديم .
چيزهايی که ديگران راجع به من نميدونن خيلي کم هستن، فک کنم چون من همه چيزو به همه کس ميگم معمولا اونايی هم که هست عموما خيلي خييط هستن که نميشه گفت! اما خوب يه چندتاشونو ميگم اينجا...
1 - من تو دبيرستان رشتم تجربي بود. مامانم ميخواست دکتر بشم. خودم دوست داشتم عمران دانشگاه فردوسي مشهد بخونم. اما معماري قبول شدم.
2 - قد من 179 cm هستش، اما همه جا خالي بستم 180!
3 - از همه مسؤولين دانشگاه منابع طبيعي گرگان معذرت مي خوام اينجا! چون بين سالهاي 70-1366 مي رفتم ديوار پشت ساختمونه سابق اساتيد رو ميکندم! مي خواستم سوراخش کنم، که البته پروژه شكست خورد. به طور خاص از باغبون اون زمان دانشگاهم، اگه زنده باشه، معذرت مي خوام چون يه بار با سنگ زدم شيشه گلخونه رو شيکستم!
4 - تو تیم بسکتبال دانشگاه آزاد مشهد نيمکت نشين بودم. "نيمکت نشيني عبادت است! "
5 - عوض شورت زير هم شورت بسکتبال پام ميکنم هميشه! اينو از AHM ياد گرفتم. خيلي حال ميده امتحان کنين!
اين 5 نفرو دعوت ميکنم به بازي: SKIZO، نسيم، کیوان، آيت و فراز. لينکاشونم پيدا کنيد تو همين صفحه!
12.17.2006
Future Courthouse in Tolbiac, Paris 13, Idea Competition








12.12.2006
Picture: unknown artist, poem by me
Close your eyesClose your eyes
I don’t want you to see
These tears in my eyes
Hold you ears
I don’t want you hear
That I am shouting inside
You shall not know
Who am I
What I fight for
Shouting silently
Covered in sacred tears
At these walls kneeling for me
This is the legend
Of knights and swords
Of peasants and lords
Will you understand?
These words which are me
Will your mind ever go free?
This is me, that kid
In the corner of that cave
Dreaming victory
My toy soldiers are marching
Waving their hands
Chanting for me
I don’t know why
They’ve kept their hope
Why they believe in me?
nothing but a loser
drowned everyday in pain
Whom not expected to win
Somewhere it all goes long
When I decide to be the one
Narrating my own story
No last words
Such as they end the movies
photo by Dave Nitsche, poem by me

Re-Difinition-1
Do I have a chance
To change the definition of myself
Am I permitted
To think what should I be
Aren’t we the puppets
Imprisoned in ourselves
Waiting for our savior
To bring us the key
Thousand years of civilization
All these walls that we built
I wonder if my brain’s still capable
To imagine that I could be free
I’m sick of narrating what you say
You, the giants they call
You, I feel being so small
without you I must fall
you have stolen me
left me incapable of thinking
I’m imprisoned in your philosophy
Circling hopelessly in pages of history
The biggest lie of all
I was forced to believe
That truth in your words
that you are dictating me
you that I believe, is me
12.04.2006
we are rebels
Chand ta daneshjoo memari, khoshhal irani!
Ye gooshe mashad, to ye ghaar, tasmim begiran ayande donya chi mishe!
Fekresho bekon!
Ye mosht javoone badbakhte jahan sevomi, beshinan baraye adamaye paytakhte yek keshvare pishrafte taklif tayeen konan! …. Man ke basham migam az oon roposh sefida biarin ke astin nadare tane iina konin!
Fekresho bekon, akhe khodayeesh mage mishe? Mage mishe chand ta adame kholochel, tooye ghar to mashad beshinan ye tike az shahre pariso tarahi konan! Na khodayeesh!
Age tahala khandatoon nagerefte beza ye joke begam!
Ye rooz ye torke ye dadgahe 550 metri to paris tarahi kard! Bejaye khone ha ham ye mosht toop rikht ke ghel mikhordan!
http://www.competitionparisjustice.com/en/ -> press -> press releases-> Paris 27th November
11.28.2006
فقط معماری

آقا! ما یه گهی خوردیم اومدیم طراحی شهری کنیم! آخه مصداقی نون و آبت کم بود؟ طراحی شهریت چی بود! من از همین نقطه که مرکز یأس و نآمیدی در ذهنمه به همه معماران محترم و دانشجویان معماری توصیه می کنم که دور هرچی شهری خط (قرمز) بکشند و بی خیالش بشوند!
آقا بد چیزیه این شهر! اونم شهرهای ما! از هر طرف نگاهش می کنی یه جوره! به هرجاییش انگولک کنی یه جای دیگش خراب می شه! هر گوشش صد تا صاحب داره! یه گله آدمم ادعای ساختن و طراحی شو دارن! جامعه شناس، انسان شناس، مهندس عمران، مهندس محیط زیست، برنامه ریز شهری، اقتصاد دان، تاریخ دان، رییس مترو،بنگاه دار محل، رییس کارخانه آجرسازی، رییس شرکت واحد، قالیباف و احمدی نژاد، شهرساز، معمار، بنا، سازمان ترافیک، شرکت آب و فاضلاب و برق و گاز و غیره!، شورای شهر و روستا و ده و محله و آبادی و... و 15 میلیون آدم دیگه!
خوشم میاد مرحوم لکوربوزیه، همه این آدمهای فضول رو فاکتور گرفت و شهر طراحی کرد!
ایول! بازم مگه یه آرشیتکت بیاد به این گند (شهر امروز!) سامان بده! خوداییش لکور! تواناییت عشقست!
11.26.2006
11.21.2006
11.11.2006
11.05.2006
Sa@ 11 sobh emrooz
Babam: dar hale tadris elm be daneshjooyane javan!
Daneshjooyane javan: dar hale mokh zadan, keshidane karikatore babaye man, chortidan va gheire
Sis am: dar hale negah kardane fashion TV!
Dr.habibi: dar hale keshidane yek zarbdare zibaye ghermez jeloye esme man
man: dar hale layee keshidan to fatemi! Shayad ke sare moghe beresam be class!
Sohrab: dar hale anjame mokaleme telephoni ba khanome geramishon!
Khanome geramishon: vahamchenin!
Keyvan: doosh grefte dar hale oto kardane shalvaresh, va vaks zadane kafshash
Gorbe keyvan iina: dar hale tamashaye keyvan dar heine anjame karaye bala!
Khabazi: dar hale ranandegy dar masire mashad bojnord, sorat 80-100 Km,
Sara: dar hale nasbe chahe tovalet dar khoneyee ke sare misaze!
Nima: dar hale zadan mokhe ostade mikanike mayeate jammed baraye inke pasesh kone va bade 6 7 sal betune lisans begire!
Amir hossein: dar ane vahed, cad mizane, sms mifreste, ba baghal dastish sohbat mikone va NFS bazi mikone!
Nasim: dar hale malidane tof be ye ghat’e maket baraye inke behtare bechasbe!
Amin: dar hale update kardane amaresh, az tarighe sms ba javid, va email ba ayat!
Ayat: dar hale pakhshe akharin akhbare daryanfti az amin be tamame donya
Javid: dar toilet
Yaser: dar hale tozih raje be akharin modele yek range moo be yek moshtari torbati dar darookhone familesh!
Moshtari torbati: dar fekr ke ye daneshjoo memari ba che angizeyee umade to darokhone kar mikone!!!
Ahad: dar hale kandane na’lhaye farsoode asbesh
Asbe ahad: dar hale javidane yonje va dochare ya’se falsafi! Man chera savari midam? Baraye che bayad david?
Arjang: dar hale nejat dadane yek pire mard ke dochare isste ghabli shode!
Pire mard: dar hale didane rooyaye kodaki hash, va hamchenin sorate eslah nashode arjang va ghiafe khonsardesh!
Soroor: dar hale sakhtane ahjame hendesi!negah kardan be oona, va leh kardaneshoon.. sakhtane hajme badi
Gorbe soroor: asleep to takhte maman babaye soroor!
Masood_skizo: dar hale khondane comment haye weblogesh, fek konam be in kar bayad halaha edame bede!
Faraz: dar hale down load kardane bistom yekimon giga byte etela’te mosabegheye tarahie dastshooyee safineye jadide nasa dar ketabkhoneye daneshgahe sharif!
Thu. Nov. 2 06
10.19.2006
10.17.2006
Fallen in love...
With that basket I dreamed to conquer, with that court which hugged me so warm,
With that ball in my hand, those dreams I built my life upon…
Fallen in love …
With those nights looked after me, while I was drawing dreams …
With that music pushed me forward, when there were no smile, when it was all tears…
I’m in love with that game
Thought me lessons of defeat
Fulfilled me with the joy of glory
With that ball in my hand
With that will in my heart
I learned how to shape my own destiny
I’m in love with that art
Serving their everyday life
That tool I design future with
I’m the one who writes history
There are moments of joy
I cannot share with you
Moments I see things
Beyond that ball, that court, that pencil, and you…
Oct 18, 2006
10.14.2006
Our Architecture, Our Cities, Our People!
I admire Le Corbusier, for that his basic goal was to provide a better place of living for his people, for human being. but the question is, what is the good place of living? what the f*ck is its definition?
or that if it has a precise definition which covers all our shitty world!
and that even if we provide our people with that better place of living, then do they deserve it?
the point is that the best ideal place of living, is for best ideal people! are they that? are they best ideal people?
final statement: with direct point to our contemporary architecture and urbanism, what is the use of designing and building the ideal perfect city for the people equipped with minds, still wandering in middle ages?
maybe they do deserve the shit hole they are living in now!
9.29.2006
فلسفه دویدن
1. بعضي وقتها فکر ميکنم نيروهايی هستند که مسير زندگي آدم را به طرز ظريفي تنظيم مي کنند. لحظات را دقيق کنار هم مي چينند، بدون قيد زمان و مکان در يک جا و در يک زمان خاص دو نفر مي توانند تجربيات كاملا متفاوتي از يک محيط يکسان داشته باشند، هرکدام يک چيز را ببينند، هر کدام يک چيز را بشنوند، هر کدام يک چيز رو بفهمند و دو آدم متفاوت بشوند. بعضي وقتها احساس ميکنم توی اين سريال هاي از پيش تنظيم شده
زندگي مي کنم. وقايع، تصاوير، آدم ها و حرفها مثل سکانس هاي يک فيلم که به دقت تدوين شده
از جلو چشمم مي گذرند و وقتي بعدها بهشان فکر مي کنم مي بينم چقدر تصادفي همه آن اتفاقها افتاده اند.
2. بعضي وقتها فکر مي کنم نيروهايی هستند که مسير زندگي آدمها را به طرز ظريفي تنظيم مي کنند، با کمک خود آدمها. اين آدم ها هستند که بايد بخواهند فيلم زندگيشان ساخته بشود. اين آدم ها هستند که بايد توانايی شنيدن و ديدن و بویيدن را پيدا کنند. بعضي وقتها حتي فکر مي کنم آدمها مي توانند در تنظيم تصاوير زندگيشان دخيل باشند.
3. پيشرفت، جلو رفتن و دويدن مثل يک خط راست مي ماند که همواره در زندگي آنهایی وجود دارد که خواسته اند به جلو بروند. آنهايی که نخواسته اند ساکن بشوند، بپوسند و متعفن بشوند. يک خط راست، وقتي روي اين خط زوم مي کنيد مي بينيد از مجموعه ای از هزاران نمودار سينوسي تشکیل شده که بطور مداوم بالا و پایين مي روند. حتي دويدن هم يک اتفاق ثابت نيست. دويدن و حركت ذاتا با يکنواختي و سکون در تضاد هستند.
4. پيشرفت، جلو رفتن و دويدن در زندگي در لحظات اتفاق مي فتند. در لحظات ناب، در جايی که جرقه ای زده مي شود و ايده شکل مي گيرد، ايده اي که از مجموعه ای از اطلاعات خام و داشته هاي ذهني تلنبار شده
در طي سال ها، ناگهان يک معني و مفهوم جديد خلق مي کند. درك آدم از زندگي خود از مجموعه همين ايده ها که مثل تصاوير ثبت شده هستند شکل مي گيرد. درك از زندگي و تفکر آدم تماما از يک کلمه ريشه مي گيرد و بارور ميشود و آن خلاقيت است.
5 خلاقيت بازتوليد يک مشت اطلاعات خام است. خلاقيت نتيجه درهم کنش متافيزيکي معاني اصول و مفاهيم ثابت شده است. خلاقيت ايستگاه پاياني يک فرايند است. فرايندي که از يک سئوال شروع مي شود، سوالي که شکل گيري اش ايستگاه پاياني فرايند قبلي بوده است.
6. حرکت از ايستگاه اول به آخر در زنجيره فرايند ها مجموعه ای از فعاليت ها را شامل مي شود. در اينجا نمي توان چيزي را نتيجه چيزي، يا اتفاقي را پيش درآمد اتفاقی ديگر دانست. خلاقيت با اينکه زير مجموعه ای از فرايند زندگي است، خود يک اصل در تعريف معني مجموعه هاي بزرگتري است که درونشان قرار گرفته!
7. هدف از اين حرفها چيست؟ کشف نظام سازمان دهنده ی مفهومي به نام زندگي، يا تعريف، طبقه بندي و نظم دهي به يک سري واژگان معلق در فضاي ذهني!
8. هدف رسيدن به شناختی هرچند محدود از خود است. همه ما يک سري خصوصياتي داريم، معمولا شعارهايی مي دهيم، آرزوهايی داريم و در هر لحظه ساختار سطحي ذهنمان را که برايند هزاران رابطه پنهان است را مي بينيم. وقتي ازمن سوالي مي کنند با توجه به برايند لحظه ای جوابي لحظه ای مي دهم. بايد فهميد اين جواب از کجا آمده است؟ چرا آمده است؟ چه عواملي باعث شده اند که به اين جواب ها برسيم؟
جواب ها يا همان واکنش هاي ما نسبت به محيط، يکي از بهترين راه هاي شناخت آدمهاست. يکي از بهترين راههاي شناخت خود!
9. زندگي را در اين لحظه اينگونه تعريف مي کنم: فرايند شناخت زيست جهان که خود ما هم جزوآنیم، اما آيا زيست جهان يک حقيقت محض است؟ اگر اينگونه بود نمي بايستي همه فرايند ها به يک ايستگاه پاياني مي رسيدند؟ آيا مي رسند؟
سينا مصداقي AUG13 2006
9.25.2006
a moment in heaven
and sky is grey
I dance with the wind
and my soul's drifting away
I can here the cheering kids
they are having fun
sky is full of coulds
and no sign of the sun
pictures and the voices
are not clear to me
and we gather hand in hand
under a great tree
we look at the lawn
waving in the wind
and in the mud i read
a stone script
flash of the light
thunder is rolling
my eyes are wide open
I stand without moving
and I read the script on the stone
my name is written
and the whisper in the wind
welcome to heaven
و ما عاشق شديم
پيش از مهدکودک: و ما عاشق سگمان چارلي بوديم که زهر دادند همسايه هاي عزيز بهش و مرد.
مهدکودک: و ما عاشق چرخ و فلک بوديم و چرخ و فلک مهد کودکمان خراب بود.
پيش دبستان: و ما عاشق جبهه بوديم و بدليل سن کم ما را اعزام نکردند تا برويم و صدام را بکشيم.
دبستان: و ما عاشق ورزش بوديم و هميشه زنگ هاي ورزش داشتيم 100 بار مي نوشتيم: "من اشتباه کردم"
راهنمایي: و ما عاشق انشا نوشتن شديم و معلم انشا ما را مسخره مي كرد و بچه ها به انشا ما مي خنديدند!
دبيرستان: و ما عاشق بسکتبال شديم و ساعتها پشت در بسته سالن انتظار کشيديم و هي از تيم خط خورديم.
دانشگاه (ليسانس): و ما عاشق معماري شديم و نمره طرح مان هر ترم از ترم قبل کمتر مي شد و کرکسيون از اساتيد و سال بالايی ها گدايی مي کرديم.
دانشگاه (فوق ليسانس): و ما عاشق هر کسي مي شديم، طرف دودرمان مي كرد و کسایی که ما ازشون خوشمان نميومد عاشق ما مي شدند.
...
نتيجه فلسفي: کلا آدم عاشق چيزي مي شود که قرار نيست بدست بياوردش!


























